Historia
Pomiędzy ulicami Brzeską i Markowską znajdują się ruiny zabudowania młyna parowego. Został on utworzony w 1899 roku przez spółkę Schutz i Parzyński.
Głównym przeznaczeniem czterokondygnacyjnej konstrukcji była produkcja mąki pszennej, ale wytwarzano także inne produkty.
W roku 1930 na posesji prócz młyna działały także firmy handlujące zbożem: spółka „Armanik”, oraz „Zboże i Mąka”. W 1934 roku w budynku wybuchł pożar, który przyczynił się do upadku przedsiębiorstwa w ówczesnym kształcie, a w przejętej przez Bank Handlowy nieruchomości rozpoczęto produkcję kasz w ramach firmy „Praski Młyn Elektryczny”.
Lata 40-te
Podczas wojny młyn stanowił schronienie dla wiele osób żydowskiego pochodzenia. Niestety trudy wojny znacząco uszkodziły konstrukcję młyna, która wymagała specjalistycznej wiedzy i sprzętu do jego ponownego uruchomienia. Po wyzwoleniu miasta naprawy podjęło się czterech inżynierów: Gajewski, Zych, Cebulski oraz Lewicki. Ich wysiłek, tak potrzebny w trudnej rzeczywistości powojennej, przyniósł efekt i przedsiębiorstwo zaczęło ponownie produkować wyroby spożywcze.
W 1948 roku nastąpiło upaństwowienie zakładu, skupiając się na produkcji kaszy gryczanej. W latach 70-tych młyn zakończył swoja działalność, w wyniku uruchomienia nowoczesnego młyna przy ul. Płochocińskiej 65.
Obecnie
Aktualnie pozostały nieliczne fragmenty starej konstrukcji młyna. Niestety nie są one zabezpieczone, a pozostałości historyczne trawione są przez niszczące warunki atmosferyczne, a także pożary.
W roku 2010 Rafał Betlejewski (Artysta i performer) namalował na ścianie rozpadającego się młyna napis „Tęsknię za Tobą Żydzie”, który odnosił się do okupacyjnej historii tego miejsca.
